Na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 b) ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych TVN S.A. / TVN Media Sp. z o.o. wyraźnie zastrzega, że dalsze rozpowszechnianie artykułów zamieszczonych w programach oraz na stronach internetowych TVN S.A. / TVN Media Sp. z o.o. jest zabronione. Caryca Katarzyna 2 to także drugi film Trelińskiego o tej samej bohaterce, po Caryca Katarzyna z 1996 roku. Film skupia się na ostatnich latach życia carowej, kiedy to rozpoczęła się jej romans z Grigoryem Orłowem, który doprowadził do upadku jej monarchy. Caryca Katarzyna 2 to film pełen dramatu, politycznych intryg i erotycznych scen. Lista Carycy Katarzyny o Polakach to jeden z najważniejszych dokumentów historycznych dotyczących naszego narodu. Została napisana przez samą Carycę Katarzynę II Wielką, która odwiedziła Polskę w 1789 roku. Lista zawiera wiele interesujących informacji o Polakach i ich historii. caryca » bardzo znana Katarzyna. caryca » carowa Rosji. caryca » cesarzowa. caryca » dawna władczyni Rosji. caryca » głowa państwa. caryca » imperatorowa w dawnej Rosji. caryca » Katarzyna. caryca » Katarzyna I i II. caryca » Katarzyna II jako władczyni Rosji. caryca » Katarzyna II na rosyjskim tronie. caryca » Katarzyna II na cyt: CARYCA KATARZYNA O POLAKACH Część rozmowy Katarzyny Carycy ze swoim pułkownikiem Nikitą Paninem. Dodam, że Katarzyna Caryca była Niemką, a nie Rosjanką i zwała się Sophie Friederike Auguste Instrukcja Katarzyny II (1729- 1796) jak pokonać Polskę Z listu carycy Katarzyny II do Nikity Panina ministra spraw zagranicznych Rosji w latach 1764-1780. "Istnieją różne narody, a raczej różne narody mają różnego ducha. Jedne można podbić i przesiedlić w celu zagarnięcia ich ziem, a świat nie podniesie wrzasku – to małe narody, plemiona. Z innych można uczynić małym WPHUB. pis. + 2. Kamil Sikora. 21-04-2017 08:52. Marek Suski znowu błyszczy. Tą wpadką przebił słynną "carycę Katarzynę". Marek Suski nie ma szczęścia do nazwisk. Po słynnej wpadce z Z9ayV. Idee konfederacji targowickiej są wiecznie żywe. Uprzywilejowanie grupy interesów gdy są zagrożone, szukają protekcji w obcych stolicach, a przy okazji Unia Europejska pokazuje swoje coraz paskudniejsze oblicze – w ten sposób były kandydat na prezydenta Marian Kowalski ustosunkował się do wczorajszej decyzji Komisji Europejskiej, a także poparcia jej przez polską komisarz Elżbietę Bieńkowską. Caryca Katarzyna II też interweniowała z powodu obawy o los Polaków. Czy lekcja z historii została odrobiona? – pyta dziś na Twitterze Kowalski. Wpis polityka ma związek z wczorajszą decyzją KE o wszczęciu przeciwko Polsce procedury ochrony państwa prawnego. Były kandydat na prezydenta do wczorajszych decyzji KE odniósł się także w rozmowie z portalem – Z punktu widzenia Brukseli i zdrajców, którzy donoszą na polskie władze, nasz wizerunek będzie poprawny, gdy będziemy uprawiać politykę na kolanach – stwierdził Kowalski. Jak dodał, jest to jednak kompletna bzdura. – Swoje cele strategiczne osiągają te państwa, które potrafią skutecznie artykułować swoje interesy i ich bronić. Proszę zauważyć, że państwa postrzegane jako niepoważne – jak Węgry i Rosja – potrafią wejść do pierwszej ligi, gdy rządzą nimi zdeterminowali liderzy – tłumaczył. Polityk wyraził pogląd, że obecne zachowanie Platformy Obywatelskiej pokazują wyraźnie, że jest to partia destrukcji i wstecznictwa, "jak sprzedajni arystokraci w XVIII wieku". – I powiem coś od siebie: nie mam najmniejszych skrupułów, aby tych wszystkich ludzi posadzić do więzienia za zdradę ojczyzny – skwitował Kowalski. Źródło: twitter, Przeczytaj list carycy Katarzyny II o Polsce. Czy nie jest to strategia, która realizuje się w naszych czasach? (Z listu carycy Katarzyny II (Niemki z pochodzenia) do Nikity Panina ministra spraw zagranicznych Rosji w latach 1764-1780.) „Istnieją różne narody, a raczej różne narody mają różnego ducha. Jedne można podbić i przesiedlić w celu zagarnięcia ich ziem, a świat nie podniesie wrzasku – to małe narody, plemiona. Z innych można uczynić małym wysiłkiem niewolników i będą chętnie lizali rękę Pana – to narody o podłej duszy, od kolebki niegodne samostanowienia, w wielkich obszarach Azji roztopią się bez śladu. Z trzecimi wreszcie nie można zrobić ani tego, ani tego, przynajmniej nie od razu – to Polacy. Nie można zaanektować ich państwa, bo trzeba byłoby się dzielić z Prusami, Austrią, Turcją i Bóg wie jeszcze z kim; narzuca to europejska równowaga sił. Po drugie nie można tego zrobić od ręki, gdyż są to znakomici żołnierze, a cały naród gdy otwarcie zagrożony, przypomina wściekłego wilka w nagonce. Zbyt dużo by to kosztowało, należy więc zdemoralizować ich do szpiku kości. Trzeba … rozłożyć ten naród od wewnątrz, zabić jego moralność… Jeśli nie da się uczynić zeń trupa, należy przynajmniej sprawić, żeby był jako chory ropiejący i gnijący w łożu… Trzeba mu wszczepić zarazę, wywołać dziedziczny trąd, wieczną anarchię i niezgodę… Trzeba nauczyć brata donoszenia na brata, a syna skakania do gardła ojcu. Trzeba ich skłócić tak, aby się podzielili i szarpali, zawsze gdzieś szukając arbitra. Trzeba ogłupić i zdeprawować, zniszczyć ducha, doprowadzić do tego, by przestali wierzyć w cokolwiek oprócz mamony i pajdy chleba. Będą Oni walczyć długo, bardzo długo, nasze prochy przepadną, ale przyjdzie czas gdy sami sprzedadzą swój kraj, sprzedadzą go jak najgorszą dziwkę. My rozpoczniemy ten proces Panin! Korupcją „milczących psów”, którzy będą nimi rządzić. Bogactwem i głodem, które biednych podjudzą przeciw możnym, tych drugich zaś napełnią takim strachem i podłością, że uczynią wszystko dla zachowania swego bogactwa. Zepsujemy ich kultem prywaty, złodziejstwa, rozpusty, wszelaką demoralizacją i wiodącym ku niej alkoholem. Stworzymy tam nową oligarchię, która będzie okradać własny naród nie tylko z godności i siły, lecz po prostu ze wszystkiego, głosząc przy tym, że wszystko co czyni, czyni dla dobra ojczyzny i obywateli. Niższe szczeble tych krwiopijców będą uzależnione od wyższych w nierozerwalnej strukturze formalnej i nieformalnej piramidy. Trzeba będzie starać się, by w piramidę wpasowany był każdy zdolny i inteligentny człowiek, by zechciwiał w niej i spodlał. Niedopasowywalnych szaleńców, nieuleczalnych fanatyków, nałogowych wichrzycieli i każdą inną wartościową jednostkę wyeliminujemy operacyjnie. Zadanie to jest wielkie Panin, lecz i efekty będą wielkie. Polska zniknie w samych Polakach! Wtedy właśnie, gdy będzie wydawało się im, że mają wolność. Ale ja tego nie doczekam Panin, zaczniemy jednak ten proces”. Te artykuły mogą Cię zainteresować Istotnym jest XVIII w. Po śmierci Piotra I, który zmarł bez wyznaczenia sukcesora, w Rosji wybuchła „burza dynastyczna” przeplatana walkami koterii i stronnictw. Na dworze krzyżowały się sprzeczne ze sobą interesy stronnictw państw zachodnich i oligarchii rosyjskiej. Decydujący był koniec 1741 r. Na czele spisku przeciwko regentce Annie (Elżbiecie von Mecklenburg-Schwerin, córce cara Iwana II) i niemowlęcemu Iwanowi III, wyznaczonemu na tron Rosji – stanęła córka Piotra Wielkiego – sytuacja wywoływała niepokój w Europie, w suwerenne przez ponad 500 lat państwo książąt z rodu Gryfitów – Pomorze Zachodnie i jego stolica Szczecin – straciło samodzielność i przeszło pod jurysdykcję tu pojawia się pierwszy wspólny w historii element – osoba Fryderyka II Wielkiego, od 1740r. króla Prus, tym samym i Pomorza pamiątki po królu można trafić w salach Muzeum Narodowym w Szczecinie. Zachował się porcelanowy wazon z podobizną króla z manufaktury Vase (XVIII w). W zbiorach monet znajduje się złote 1/24 talara z podobizną Fryderyka II Wielkiego, moneta bita przez Zygmunta Danniesa, dzierżawcę i kierownika mennicy w Stargardzie pałacykiem muzealnym przy ul. Staromłyńskiej a zamkiem książąt pomorskich w Szczecinie znajduje się zachowany do dziś okazały budynek, niewiele zmieniony od XVIII w. Wynajął go w tym czasie od prezydenta szczecińskiej Izby Handlowej książę Chrystian August von Anhalt-Zerbst. Zamieszkał tam z żoną Joanną. Na wiosnę 1729 r. rodzi im się córeczka - Zofia Augusta Fryderyka Elżbieta. Książę niebawem został gubernatorem Szczecina i komendantem powstającej twierdzy, z rodziną przenosi się do właśnie ta maleńka Zosia, zwana zdrobniale Figchen, a przez Fryderyka II „małą królewną”, jest tym, co łączy Szczecin z rosyjską dynastią Romanowych. Historia zna ją, bowiem, jako Katarzynę II Wielką, największą monarchinię Europy doby księżniczki ze Szczecina przypieczętowały swego rodzaju „manewry” dynastyczne Fryderyka II, który bał się wpływów dynastii brunszwicko-lüneburskiej, (nb. mocno skoligaconej z Gryfitami ze Szczecina) na carskim dworze i tworzenia na nim stronnictw antypruskich. Dlatego wspierał dążenia córki Piotra I – Elżbiety do objęcia tronu w Rosji i jednocześnie zadbał, by jej siostrzeniec (syn drugiej córki Piotra Wielkiego), książę Karol Urlich Holstein-Gottorp, trafił w odpowiednim czasie do Petersburga. W 1742 r. został przez bezdzietną Elżbietę wskazany, jako następca rosyjskiego tronu – Piotr III. Tego samego roku zapała też decyzja o jego ślubie ze szczecińską księżniczką. Jedną z jej rywalek była Maria Anna, córka polskiego króla Augusta III Sasa. Zgodę na wyjazd 14 letniej Zofii Augusty do Rosji i poślubienie przyszłego cara wydał Fryderyk okresie panowania Piotra III i Katarzyny II, ich potomkowie zasiadali na tronie rosyjskim do 1917r. Niektórzy historycy mówią o dynastii Holstein-Gottorp-Romanow, mimo, carska rodzina przyjęła nazwisko Romanow rezygnując z nazwiska II lubiła Szczecin. Na swoją synową wybrała także szczeciniankę – księżniczkę Zofię Dorotę von Wirtemberg, znaną jako Maria Fiodorowna i nazywaną niekiedy matką carów. Jej synowie: Aleksander i Mikołaj I rządzili Rosją przez pół II uważała, że Szczecin, to miasto niezwykłe, skoro wydało dwie caryce. Żartowała, że „król Prus powinien otworzyć w Szczecinie szkołę idealnych żon, po które przyjeżdżać będą całe karawany dyplomatów”.W polskiej historii pamięć o Katarzynie II utrwalana jest jednostronnie – jako despotycznej i frywolnej carycy, która przyczyniła się do rozbiorów Polski a swego kochanka desygnowała na króla Polaków. Historia osądza to jednak inaczej. Wyniesienia Stanisława Augusta Poniatowskiego na polski tron kosztowało wprawdzie Rosję setki tysięcy rubli, ale w Europie został zachowany właściwie po Katarzynie II w Szczecinie nie mniej jednak w jednej z sal Muzeum Narodowego pokazano wystrój wnętrza arystokracji pomorskiej z XVIII w. Można tam znaleźć wypożyczony z poznańskiego muzeum portret carycy nieznanego autora, pod którym umieszczono tabliczkę z datą i miejscem urodzenia i tytułami. Znalazł się też tam wazon Fryderyka II i wykwintne meble epoki oraz sporo rosyjskiej porcelany - meble i przedmioty, jakie mogłaby mieć w swoich petersburskich apartamentach Katarzyna ufundowana w 160. rocznicę urodzin wybitnej szczecinianki i zaraz po wojnie zdemontowana z budynku przy ul. Farnej, gdzie się urodziła, i schowana na muzealnym podwórku. 32 złote medale, jakie przysłała Szczecinowi, były eksponowane przed wojną w Ratuszu Miejskim –- bezpowrotnie szczecinianka, jak na razie, nie może doczekać się należnego jej miejsca w historii miasta. publiczna Katarzyna II (fot. domena publiczna)Stanisław Szczęsny Potocki nie potrzebował wiele czasu, by odkryć, że jest Rosjaninem. Ale wieści o drugim rozbiorze Polski mimo to były dla niego szokiem.„Pańska ojczyzna jest tu”. Tak brzmiała stanowcza, ucinająca wszelką dyskusję i poparta tupnięciem nogą odpowiedź carycy Katarzyny II na słowa rozgoryczonego drugim rozbiorem Polski Stanisława Szczęsnego Potockiego (1751–1805).Człowieka, który – dopuszczony w kwietniu 1793 roku w Petersburgu przed oblicze władczyni – na kurtuazyjne pytanie, jak się czuje, powiedzieć miał, chcąc dać wyraz swemu żalowi: „Dobrze, Wasza Wysokość, ale moja ojczyzna…”Oblicze zdrajcyStanisław Szczęsny Potocki, najmożniejszy magnat Rzeczypospolitej, był wraz z Sewerynem Rzewuskim i Franciszkiem Ksawerym Branickim przywódcą zawiązanej nominalnie w Targowicy na Ukrainie, faktycznie zaś w Petersburgu konfederacji, która w 1792 roku wezwała wojska rosyjskie do obalenia Konstytucji 3 ponoszą pełną odpowiedzialność za ówczesną interwencję rosyjską. To ich zabiegi spowodowały, że caryca uwzględniła zdanie swego prącego ku wojnie faworyta Zubowa, a przeszła do porządku dziennego nad sprzeciwem kierownika rosyjskiej polityki zagranicznej, Bezborodki, i niechętnymi nastrojami rosyjskich elit arystokratycznych. publiczna Stanisław Szczęsny Potocki (fot. domena publiczna)Dla pełnego zrozumienia fenomenu konfederacji targowickiej kluczowe znaczenie ma jednak odpowiedź na pytanie o stosunek jej przywódców do drugiego rozbioru Rzeczypospolitej, będącego bezpośrednim następstwem rosyjskiej interwencji. Dążyli do niego czy jedynie spodziewali się, że on nastąpi, i po cichu się z tym godzili, czy też może o planach rozbiorowych nie wiedzieli, choć powinni się ich domyślać?Musieli wiedzieć, co czynią?Z zachowanych relacji wynika, że dla co wnikliwszych obserwatorów petersburskiego życia politycznego od początku było jasne, iż interwencja rosyjska w Polsce oznacza nieuchronnie kolejny rozbiór. Złudzeń nie mieli chyba także przywódcy Targowicy, poza może właśnie Potockim, którego bystrość umysłu współcześni powszechnie podawali w do ostatnich chwil łudził się, że jest dla Rosji poważnym partnerem politycznym. Wieść o podpisaniu 23 stycznia 1793 roku konwencji rozbiorowej była dla niego przykrym zaskoczeniem, chyba jednak nie tyle z powodów patriotycznych, ile publiczna Wieszanie targowiczan (fot. domena publiczna)Znikło, jak tyle innych w dziejach świataNic nie wskazuje na to, by późniejsze o dwa lata wymazanie Polski z mapy Europy było dla niego życiową tragedią. Do historii przeszedł za to fragment listu Potockiego do Seweryna Rzewuskiego z 1796 r., pisanego z leżących w zaborze rosyjskim dóbr ukraińskich:Znikło to państwo i to imię, jak znikło tyle innych w dziejach świata. Ja już jestem Rosjaninem na zawsze (…). My tutaj spokojnie żyjemy. Zgoła Boga trzeba prosić, aby przynajmniej w tej spokojności nas do końca życia zachował. Słowa Katarzyny i powyższy cytat dobrze obrazują łatwość, z jaką część polskiej magnaterii pogodziła się z upadkiem polskiej dialog z carycą nie wydaje się zatem wymysłem pragnącego bronić swego imienia Potockiego, ten bowiem konieczności takiej obrony raczej nie dostrzegał. Głosy skłonne usprawiedliwiać targowiczanina jako „realistę” podniosły się za to w oficjalnej publicystyce dopiero co minionej epoki, gdy wrażeniu analogii między przywódcami Targowicy a ludźmi sprawującymi rządy w Polsce trudno było się tekst ukazał się pierwotnie jako jedno z haseł Leksykonu polskich powiedzeń historycznych. Pozycja autorstwa Macieja Wilamowskiego, Konrada Wnęka i Lidii A. Zyblikiewicz została opublikowana nakładem wydawnictwa Znak w 1998 lead, ilustracje wraz z podpisami, wytłuszczenia, podział akapitów oraz śródtytuły pochodzą od redakcji. Tekst poddano podstawowej obróbce niezwykłą powieść o Katarzynie II: data publikacji: 16:27 ten tekst przeczytasz w 3 minuty Caryca Katarzyna rządziła Rosją przez 34 lata. Wokół jej życia, zdrowia oraz śmierci narosło wiele mitów i legend, miała chorować na syfilis. Imperatorka pokonała też śmiertelną w XVIII w. chorobę. Jej "dokumentacja medyczna" to osobna opowieść, pełna ciekawostek i plotek. GeorgiosArt / Getty Images Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Na co chorowała Katarzyna Wielka? Na co zmarła caryca Katarzyna Wielka? Przyszła cesarzowa Rosji jako młoda dziewczyna przeszła zapalenie płuc, którego nabawiła się, czytając po nocy książki w swym zimnym zamku. Przeżyła, mimo 16 prób upuszczenia krwi Dopiero jej trzecia ciąża zakończyła się sukcesem. Poddani śmiali się, że jej nowo narodzony syn ma twarz buldoga. Dzisiaj naukowcy łączą to z kiłą, którą cesarzowa najprawdopodobniej zaraziła się od jednego z kochanków Na co zmarła Katarzyna Wielka? Wśród poddanych krążyło wiele różnych informacji. Oficjalna wersja brzmi: udar i pęknięcie woreczka żółciowego Więcej podobnych wiadomości znajdziesz na stronie głównej Onetu Na co chorowała Katarzyna Wielka? Rosyjska caryca Katarzyna Wielka (1729-1796) zapisała się w historii naszego kraju, jako jedna z głównych lokomotyw rozbiorów oraz upadku Rzeczpospolitej. To ona była odpowiedzialna za wybór Stanisława Augusta Poniatowskiego na ostatniego króla Polski, a także za upadki prób reformowania kraju. Wokół słynnej władczyni narosło wiele mitów i legend, dotyczących, jej zdrowia i trybu życia. Przyszła caryca w młodości bardzo lubiła czytać po nocach książki. Swej pasji o mało co nie przypłaciła życiem. Zachorowała na zapalenie płuc, co zazwyczaj w XVIII w. kończyło się śmiercią. Lekarze, zgodnie z ówczesnym stanem wiedzy, proponowali kurację związaną z upuszczaniem krwi. I tak zrobili aż 16 razy. Organizm wytrzymał to i z czasem Katarzyna wróciła do zdrowia. Legendarna jest historia podbojów seksualnych Katarzyny Wielkiej. Nie było to udziałem jej męża Piotra III. Mężczyzna cierpiał na stulejkę, która uniemożliwiała mu współżycie. W efekcie przez lata małżeństwo nie zostało skonsumowane. Z relacji historyków wynika, że Piotr III oszpecony był przez ospę, którą przebył tuż przed ślubem, co dodatkowo zniechęcało do niego Katarzynę. Caryca miała wielu kochanków i słynęła z podbojów miłosnych. Częste kontakty seksualne z różnymi kochankami doprowadziły carycę do choroby wenerycznej, którą musiała leczyć przez długie miesiące. Najprawdopodobniej zaraziła się kiłą. Wysyłkowe badanie w kierunku kiły jest dostępne w Medonet Market Po ślubie z Piotrem Katarzyna kilkukrotnie zachodziła w ciążę. Dwie pierwsze zakończyły się poronieniem. Dopiero trzecia dała upragnionego, żywego, męskiego potomka. 1 października 1754 r. na świat przyszedł przyszły car Paweł I (1754-1801). Poddani śmiali się z deformacji jego twarzy. Miała ona przypominać pysk buldoga lub pekińczyka. Caryca doczekała się jeszcze trzech córek. Dalsza część pod materiałem wideo. Na co zmarła caryca Katarzyna Wielka? Wokół okoliczności śmierci Katarzyny Wielkiej narosło wiele mitów i nieprawd. Jedna z legend mówi o tym, że udała się do toalety, gdzie stała się ofiarą zamachu. Sprawcy mieli zamontować w sedesie sprężynowy bagnet, który to miał doprowadzić do wykrwawienia. Historyjka ta, choć wyssana z palca, ma w sobie ziarno prawy. 17 listopada 1796 r. cesarzowa po raz ostatni udała się do toalety. To tam rozegrała się pierwsza część dramatu. Kobieta dostała udaru i upadła na podłogę. Zobacz też: Gdy zbliża się udar, ciało wysyła sygnał. Ten objaw zwiastuje, że dzieje się coś złego Służba odważyła się tam wejść dopiero trzy godziny później. Władczyni oddychała z trudem, była sina na twarzy, straciła mowę. Otworzyła na chwilę oczy, ale potem zapadła w śpiączkę, z której nigdy już się nie obudziła. Badacze ustalili, że udarowi mózgu towarzyszyło pęknięcie pęcherzyka żółciowego. To może cię zainteresować: Grecka "wyspa żywych trupów". Ostatnie takie miejsce w Europie Tragiczna historia. Chłopiec spędził życie w plastikowej bańce Tak 100 lat temu wyglądały polskie szpitale ZOBACZ TAKŻE Leczą uchodźców. "Robimy to, żeby kogoś, kto uciekł przed bombą, nie zabiła cukrzyca" łysOla choruje na łysienie plackowate. "Żart z choroby to najniższy poziom" Przez wojnę sięgnęłam po ashwagandhę. Efekt? Zdumiewający [TEST REDAKCYJNY] Źródła kiła zapalenie płuc udar mózgu Znaki, że złapałaś "coś" na wakacjach. To może być choroba weneryczna Odpowiednie zabezpieczenie podczas seksu, obserwowanie swojego organizmu i reagowanie na wszystkie niepokojące objawy — oto przepis na zapobieganie chorobom... Karolina Gomoła Syfilis (kiła) - rodzaje, badania, przyczyny i leczenie. Objawy syfilisu Syfilis, znany także jako kiła, to infekcja przenoszona głównie drogą płciową, którą można leczyć antybiotykami we wczesnych stadiach. Jednak bez leczenia syfilis... Adrian Jurewicz Najbardziej wyuzdany król Polski skończył marnie. "Lekarze nie odstępowali go na krok" Jan I Olbracht był królem Polski przez dziewięć lat. Na kartach historii nie zapisał się, jako silny i odważny monarcha, a bardziej jako rozpustnik. Określany... Diana Szwajcer Polskie królowe umierały po cichu Było ich więcej niż królów, a w podręcznikach historii o większości z nich znajdziemy tylko wzmianki. Stały w cieniu mężów, choć niejednokrotnie miały olbrzymi... Paulina Wójtowicz Superrzeżączka odkryta w Austrii. Jest lekooporna Austriaccy lekarze zdiagnozowali nowy, lekooporny szczep rzeżączki. Codziennie na tę chorobę weneryczną zapada milion osób. Sytuacja jest tym trudniejsza, że... Tomasz Gdaniec Jan III Sobieski był tak schorowany, że nie wiadomo dokładnie, na co zmarł Jak III Sobieski, choć postawny i silny, w rzeczywistości był strasznie schorowanym mężczyzną. Lista jego schorzeń była rekordowa. Nie zabrakło na niej podagry,... Takie były przyczyny zgonów poprzedników Putina. Jeden przed śmiercią poprosił o ogórki Do sypialni Stalina wszedł jego ochroniarz. Przywódca Związku Radzieckiego leżał na podłodze w kałuży zimnego moczu, ale oddychał. Był w stanie podobnym do... Tomasz Gdaniec Siedem najczęstszych chorób wenerycznych Szacuje się, że co roku nawet 15 mln osób w samej Europie zaraża się chorobami wenerycznymi. Główną przyczyną ich wystąpienia jest stosunek płciowy bez... Zuzanna Opolska To oni rozsławili polską medycynę Pionierskie badania nad kiłą, szczepionka na polio, odkrycie adrenaliny i dopaminy, transplantacja serca, pierwszy przeszczep twarzy dla ratowania życia – to... Edyta Brzozowska Lato bez chorób wenerycznych. Diagnostyka chorób wenerycznych w domu Beztroskie wakacje mogą sprzyjać zbliżeniom intymnym. Jeśli byliśmy nieostrożni, możemy zauważyć niepokojące objawy takie jak świąd, upławy czy ból w okolicach... Tatiana Naklicka

caryca katarzyna o polakach